Ooit waaide hier de wind over het brede water van de Zuiderzee: het Almere. Dertig jaar na de bouw van het nieuwe land en de nieuwe stad waait er een wind van angst door de stad. Ontegenzeggelijk is veiligheid dé inzet van deze gemeenteraadsverkiezingen. De PVV, slechts hier en in Den Haag deelnemer aan de verkiezingen, stelt voor dat met onmiddelijke ingang ’stadscommando’s’ de winkelstraten gaan beveiligen, ‘tuig’ aangepakt moet worden, de politie met scherp moet gaan schieten, de ‘Islamisering van Almere’ gestopt moet worden, en dat nutteloze voorzieningen als cultuursubsidies geschrapt worden. Uit peilingen blijkt dat de PVV kan rekenen op meer dan dertig procent van de stemmen, en zou zo veruit de grootste partij van de stad worden.
De BKB-academie toog naar de Marktgracht te Almere, en sprak daar met de van oorsprong Turkse juwelier Hassan Karatay. Vorig jaar werd Karatay in de buik geschoten tijdens een overval op zijn zaak, en daar draagt hij op meer dan één manier nog de littekens van. Behalve dat hij nog steeds medicijnen slikt tegen angsten, is hij er nog steeds niet gerust op. Hij wijst naar buiten. “Kijk, die hang jongeren, wat doen die de hele dag daar? Ze kijken iedereen hier recht in het gezicht, en je weet dat ze iets slechts van plan zijn. Waarom werken ze niet? Ik heb hier achter meer dan genoeg te doen!” Karatay weet nog niet zeker of hij PVV zal stemmen. Zeker dat het nog even gaat duren voordat hij zich weer veilig gaat voelen.
Verderop in het stadshart, laat de eigenaar van de lokale boeken- en kantoorbenodigdhedenwinkel horen wat hij samen met andere ondernemers heeft gedaan om de veiligheid te vergroten.”Behalve een stukje represssie, zijn we heel gericht bezig met overvalstrainingen, niet teveel cash in huis hebben, camera’s, en geen veertienjarige meisjes laten sluiten.” Op de vraag wat de ondernemer zou stemmen volgt een verassend antwoord: D66, de landelijke nemesis van de PVV. Gelooft hij dat veiligheid geen zorg zou moeten zijn in Almere? “Vorig jaar zijn er 51 overvallen geweest, en dat zijn er 51 te veel. Maar in Amsterdam heeft men er meer dan 500!” Hij is verontwaardigd over de beeldvorming van de stad die nog veiliger is dan Amersfoort. “Er zijn meer dan 34 steden in Nederland waar het onveiliger is. Juist omdat wij als ondernemers samenwerken, is het top op de dag van vandaag zo veilig. Daar hebben we geen stadscommando’s voor nodig, zeker niet als er zo bezuinigingen moeten komen.” Ondanks een gure wind liepen veel jonge mensen op de markt; alle kleuren liepen vreedzaam door elkaar.

Marco Pastors is blij ons te kunnen ontvangen. “Zo donderdag voor de verkezingen is het hart-stikke druk, maar ik vind dit ook hartstikke leuk.” Pastors (45), staat aan het hoofd van de tafel in een magnifieke raadszaal. De lijstrekker van Leefbaar Rotterdam, met een licht Rotterdams accent, is het toonbeeld van een vriendelijke man die graag met ietwat venijnige understatements zijn punten kracht bijzet. Campagnevoeren noemt hij verhalen vertellen. Verhalen in relatie tot andere partijen en tot de samenleving. Voor de rest schenkt hij wat zijn uitleg op onze vragen betreft, alleen klare wijn. Campagnevoeren? “Moeilijker dan een stad besturen.” Besturen? “Tja- meer resultaat voor je inspanningen.” Oppositie? “Rotwerk doen we allemaal op onze eigen manier.”
Leefbaar Rotterdam heeft een tocht door de woestijn achter de rug. Na vier jaar de stad te mogen hebben bestuurd, werd de partij na 2006 gewipt door de PvdA. Pastors probeert te voorkomen dat zijn partij alleen in het licht van de PvdA wordt gezien, maar dat blijft moeilijk. “Het is net zoiets als: ‘denk niet aan een blauwe olifant’. Zo is het met de PvdA in Rotterdam.” Hij is verbolgen over het feit dat de PvdA nooit heeft willen erkennen dat er vooruitgang is geweest op het gebied van veiligheid in de stad. “Ze willen ons niet de credits geven. Als politiek een jurysport was, dan hadden we allang gewonnen.”

Al met al is hij positief over Rotterdam, de stad is de maat der dingen. In de geest van Pim Fortuyn (’een probleem los je niet op door er veel geld tegenaan te gooien’) wil Leefbaar Rotterdam succes boeken met haar Rotterdamwet: door middel van een inkomenseis wil zij de toestroom van kansarme mensen stoppen. Dit zou zorgen voor een evenwichtiger bevolkingssamenstelling. “Rotterdam is de stad van de meeste uitkeringen en dat willen we niet meer. Wij zijn een Nederlandse stad met Nederlandse hardwerkende mensen. Wij zeggen hardop wat we zien. Dat is moreel leiderschap. We hebben dit nodig in een divers land. Met de Rotterdamcode kunnen we hardop aan mensen laten weten dat wij het anders zien. Leefbaar Rotterdam gelooft niet in de gezelligheid van gesubsidieerde feestjes. We willen een stad waarin westerse waarden worden nageleefd en iedereen zekerheid over de spelregels in Rotterdam heeft.” Een van de regels van Pastors is duidelijk: er moet door iedereen hard gewerkt worden. “Als ik op dinsdag over straat loopt denk ik: \ ‘ ‘Hebben al die mensen een snipperdag?’”

Een andere verzameling loslopend politiek wild heeft een prachtige site opgericht. Behalve dat het een feest is om te zien dat het behalve een database is die alle feitjes over de gemeenten heeft verzameld, #volgdeverkiezingen ook ongeveer elk twitterend gemeenteraadslid op basis van partij en gemeente heeft gecatalogiseerd! Ze nodigen bezoekers uit om er samen een avontuur van te maken en vragen iedereen die meer weet, aan ze door te geven.

Ik ben heel dicht in de buurt gekomen van Merkel. Bzzzt.

Vandaag ben ik toeschouwer geweest bij de rally van de SPD, onder de Berliner Tor, aan het einde van Unter den Linden. Het was een gedrocht.

In navolging van Bild heeft nu ook het NRC een wedstrijd uitgeschreven: wie de verkiezingen juist voorspelt, kan een goede fles Duitse wijn in de Oranienstrasse ophalen.

Tip van mijn kant: de gok die het FDP nam om een exit-timetable voor Afghanistan te eisen, is de centrumrechtste kiezer die voor terugtrekking is, goed bevallen: Centrumrechts domineert in de peiling, meldt BN De Stem.

Ik heb mijn stem al uitgebracht!