Nederland kent Rotterdam als een evenementenstad. Op dit gebied is het veiligheidsbeleid onlangs sterk aangescherpt, als gevolg van de rellen bij Hoek van Holland, waar de boel aanzienlijk uit de hand is gelopen. Veel evenementen lopen het risico flink beperkt te worden in hun bewegingsvrijheid; dit is een speerpunt in de  campagne van Marco Pastors, lijsttrekker van Leefbaar Rotterdam. “Waarom moeten de goeden altijd onder de kwaden lijden?” vraagt Nico zich af. Om dit toe te lichten, neemt hij de Waarnemers mee naar de Kuip, epicentrum van de Feyenoord-hooligans, de boosdoeners bij Hoek van Holland. “Hooligans zijn slim en georganiseerd, en daarnaast vormen ze een criminele schaduwmaatschappij, waar we maar weinig weet van hebben”. Hooligans worden voornamelijk geassocieerd met geplande opstootjes en het gewelddadig beslechten van vetes tussen hun voetbalclubs.

Deze illusionaire focus op geweld is de buitenste schil van een harde kern, die wordt beheerst door grootschalige drugshandel. Dit betekent niet dat het hier gaat om simpele jongens, integendeel, de meerderheid van de leden weet precies hoe politiek in elkaar steekt. Ze bewegen zich voornamelijk als een weloverwegend collectief, zoals bij Hoek van Holland, waarbij ze precies op de hoogte zijn van het aantal aanwezige politieagenten. Hoek van Holland zette collectieve geweldpleging in georganiseerde groepen op de politieke agenda in Rotterdam.

De volgende stop is de Essalammoskee, de grootste moskee van Europa. Hier gaan Nico en de Waarnemers in op een tweede, dominant politiek thema: de islamisering van Rotterdam. Volgens Nico is integratie in Rotterdam een succesverhaal, getuige zijn journalistieke escapades in de multiculturele dimensie. Rotterdam telt een hoge culturele en religieuze diversiteit, die soms verkeerd wordt uitgelegd, waarbij het religieuze argument vaak de discussie domineert. Natuurlijk liggen er ook praktische argumenten ten grondslag aan de bouw van de grootste moskee van Europa. De omstredenheid van de moskee kan misschien beter uitgelegd worden aan de hand van praktische pijnpunten, net zoals bij andere grote bouwprojecten. Zo zijn veel buurtbewoners bang dat een vijfdagelijkse grote mensenstroom in hun buurt parkeerproblemen en geluidsoverlast oplevert. Een verschuiving van een religieuze discussie richting uitvoerbare oplossingen, kan ervoor zorgen dat de gemeente kan handelen naar ieders belang.  Naast deze pragmatisch aanpak, pleit Nico voor het definiëren van een Europese islam. Door een synthese tussen het geloof uit het land van herkomst, en de wetten en regels van het gastland, ontstaat er een islam die is toegepast op de plek waar hij belijd wordt. Scheiding van kerk en staat blijft zijns inziens een voorwaarde, als het Europa betreft. Dankzij een liberale invulling van de islam “moeten moskees mogelijk zijn”.

Tijdens de rondleiding spreekt Driek zijn onvrede uit over het ‘megalomane plan’ dat het Groninger Forum heet. Hij is voor de aanpak van het onaantrekkelijke aanzicht van de naoorlogse complexen aan weerszijden van de Martinitoren. Maar, om in tijden van bezuinigingen een deel van het budget te besteden aan een cultureel centrum dat weinig toevoegt aan het huidige culturele aanbod in Groningen, is in zijn ogen een misstap. Juist daarom overweegt Driek deze verkiezingen voor één keer een uitstap te maken naar de VVD, omdat zij samen met de Stadspartij de enige zijn die zijn standpunt vertegenwoordigen.

Tijdens het gesprek staat de bus midden op het plein geparkeerd tussen de friettent en marktkramen, terwijl de reguliere bussen af en aan rijden aan de oostkant van de markt. Als het aan het ‘compacte stad’-beleid van de Groninger binnenstad ligt, komen we de volgende keer met de regiotram, omdat het bestuur meent dat het centrum niet bestand is tegen verdere groei. Een tram op één rails moet uitkomst bieden. Driek voegde hier nog aan toe dat hij meer ziet in een trolleybus, naar Arnhems voorbeeld.

Onze laatste stop is bij de H.W. Mesdagstraat in de Schilderswijk, een favoriete thuisbasis voor een deel van de 50.000 Groningse studenten. Onlangs is er, op last van vele stadjers (oorspronkelijke bewoners van Groningen) een quota van 25% ingesteld voor een maximaal aantal studentenwoningen per straat. Eén van de buurtinitiatieven tegen studentenoverlast heeft al eens de actie op touw gezet met de slogan: ‘Ramen open, knoppen dicht’. Driek daarentegen, heeft geen last van de studentenoverlast en vertelt dat studentenhuisvesting iedere verkiezingen een thema is. Student & Stad, de studentenpartij voor en door studenten, houdt zich hier sinds hun oprichting in 1994 mee bezig. Op 3 maart kunnen Groningers overigens bij iedere partij op ten minste één student stemmen.

Gisteren nog in Almere, waar de verkiezingsthema’s betrekking hebben op een collectief gevoel van onveiligheid. Dit is overigens niet in de cijfers terug te zien, want in Almere vinden tien keer minder overvallen plaats dan in Amsterdam, waar het een minder belangrijk issue is. Groningen biedt in die zin een nuchter tegenwicht, en focust zich deze verkiezingen op praktische thema’s rondom cultuur en mobiliteit. Kortom, bij Groningers voert Noordelijke nuchterheid de boventoon, en anders schrijft Driek er wel een mooi gedicht over om het light te houden.

Het leek vandaag alsof de Volkskrant de beeldvorming rond de Almeerse partijbijeenkomst van de PVV, gisteravond, wilde beinvloeden. De aanwezige Volkskrantverslaggever schreef  op pagina 3 dat er ‘opvallend wat jongeren’ aanwezig waren. Van de ongeveer 200 aanwezigen, waren er rond de 40 nieuwsgieren van ongeveer 25 jaar. Echter, de helft hiervan maakt deel uit van de BKB Academie. Een masterclass voor talentvolle studenten die in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen een week lang door Nederland reist om partijen te bezoeken. Zo ook de PVV in Almere. Een van de academici attendeerde Huisman er op dat de meeste jongeren daar als ‘waarnemers’ waren, waarop zij antwoordde: ‘Nou en, ze zijn toch jong?’

Later in het artikel maakte de volkskrantverslaggever melding van een controversiele vraag van een bezoeker: ‘Moeten alle moslims het land uit?’ Ook hij behoorde tot de Academie. De vraag probeerde een conclusie uit te lokken, naar aanleiding van de besproken thema’s eerder op de avond. Deze twee gegevens passen volledig in het PVV plaatje dat op de bijeenkomst werd tentoongesteld. Met meer achtergrond informatie blijkt echter niet alles van dit geschetste beeld te kloppen.

Vriendelijke groet,

BKB Academie 09/10

“De eerste keer dat ik een liver deed, was natuurlijk spannend. Maar eigenlijk is dat maar één aspect van verslaggeving, je bedenkt de items, gaat erop uit met de cameraman, en je zorgt zelf voor de item- en beeldregie.” Uit het hoofd, geen autocue, zelf de insteek bedenken, onderbouwende feiten verzamelen, de regie in handen houden, een soepele interactie met de nieuwslezer bewerkstelligen en alles in eigen woorden. Dat is een liver. En intussen nog proberen jezelf te blijven, en niet slechts een doorgeefluik van feiten. “Als spreker, presentator of publiek persoon is het belangrijk dat je ook je persoonlijkheid kwijt kan. Politici die dat doen? Femke Halsema bijvoorbeeld, en Jan Marijnissen.”

Waarom zijn de verschillen wat betreft great speakers met de Verenigde Staten nog zo groot? “In de VS is men gewend een performance af te leveren, terwijl het hier al snel te gek is.”

Het gesprek wijkt langzaam af richting voorbije studiejaren in Berlijn, vergaan politiek activisme en Nederlands indutten. “Toen ik in 2002 in Berlijn studeerde, merkte je dat studenten, of jonge mensen, daar een stuk geëngageerder waren dan hier. Het leek net of er in 2002 in Nederland niets was om voor te vechten. Het was een en al welvaart. Alsof iedereen was ingeslapen. Dan is het inderdaad lastiger voor politici om met hart en ziel achter politieke standpunten te staan en een authentieke persoonlijkheid te blijven.”

Voordat we Nederland volledig talentloos bestempene, is er misschien nog hoop; van welke RTL’ers leer jij nog steeds? “Ik vind Hella Hueck heel goed, net als Rick Nieman, omdat zij veel van hun persoonlijkheid erin leggen; wat betreft journalisten van andere zenders, Ferry Mingelen van Den Haag Vandaag.”

Als laatste lopen we de tips van Rocky Tuhuteru (“Daar heb ik ook nog even voor gewerkt.”) door en Vanessa vult het lijstje aan: “Wanneer je begint met spreken, doe alsof je het verhaal aan een bekende vertelt, zoals je moeder. En zorg ervoor dat je de eerste en eventueel de laatste zin hebt staan, dan komt de rest vanzelf. Als de binnenkomer maar helder en krachtig is.”

Om te kijken of Vanessa haar tips in de praktijk toepast, zijn er, als je goed zoekt, een paar video-voorbeelden te vinden op de RTL Niews-website. Want als verslaggever, blijf je helaas niet onzichtbaar.

1. Zoek een houding die voor jou werkt
2. Neem de tijd; vlak voor je speech, maar ook tijdens, om de ruimte en je publiek in je op te nemen
3. Praat rustig en maak slim gebruik van intonatie
4. Zorg voor een pakkende opening en afsluiter, de body volgt vanzelf
5. Houd vast aan een centrale boodschap (en check of-ie aankomt)
6. Noem voorbeelden uit jouw dagelijks leven
7. Focus je op oplossingen, niet op problemen
8. Gebruik direct en actief taalgebruik
9. Bereid je voor en oefen je verhaal

De laatste (tiende!) tip voor de iets ervarener sprekers, die juist het tegengestelde van controle opwekt, is het opzoeken van de grenzen van je comfort-zone; vertel iets persoonlijks, draai de structuur van je verhaal om of wijk anderszins grondig af van je eigen patronen.

Uiteindelijk zijn deze tips geen shortcut to success, eerder een bewijs dat een cursus Speedspeechen slechts een begin is. Do it yourself.

Wel als het aan Tony Robbins ligt. Hij gelooft dat je in je peak state beter informatie in je opneemt, en het een stuk langer volhoudt geconcentreerd te luisteren. Zijn sessies duren bijvoorbeeld vier dagen, van 9.00 tot 02.00 uur, onafgebroken, behalve af en toe on-Hollands keihard-uit-je-bol, om je energie-level op peil te houden, en je aandacht bij hem. Hieronder doet hij het even voor. Presenteren. Als bonus een Cursus Articuleren met Hele Witte Tanden.

In dit filmpje geven de deelnemers een paar laatste tips mee. De winnaar houdt zijn live and love-betoog vanaf minuut 07:25, dus als je wil kun je je meteen verwonderen over deze wereldkampioen, in rolstoel.

De sessie wordt op vrijdag ingeleid door Felix Rottenberg, een ervaren spreker, zowel in het ‘traditionele’ openbaar als in het ‘nieuwe’ openbaar, namelijk voor de camera. Zaterdag staat vervolgens in het teken van het toepassen van de tips van Felix en.. nog meer tips, ditmaal van o.a. John Leerdam en Rocky Tuhuteru. Misschien gaan we met een fruitkist de straat op? Wie verzamelt de meeste fans? Hoe oncomfortabel is leerzaam? Die klederdracht was in ieder geval behoorlijk oncomfortabel, dus veel erger kan het niet worden.

“We’re students of today attending the schools of yesterday being taught with methods from the Middle Ages to solve problems of the future!”

Inderdaad. Misschien is het tijd voor een power shift.

Noot:
Mocht je nog geïnteresseerd zijn in wat bovenstaande bobo’s met ervaring te vertellen hadden, én een exclusief interview met Gorbachev willen beluisteren – bekijk dan de NOVA-aflevering van maandag 26 oktober.