Hemelsbreed liggen Groningen en Maastricht 335 kilometer uit elkaar. En daarmee leggen we vandaag het volledige traject van het Pieterpad af, niet te voet, maar met onze eigen campagnebus. In een zeer informatieve bijeenkomst gaf Depla inzicht in zijn persoonlijke drijfveren en ideeën over lokale politiek. Daarbij vond Depla het opvallend dat lokale politici vaak moeite hebben met het ontwikkelen van een kernboodschap. Sterker nog, Depla stelt dat veel politici uit de lokale politiek vaak zelfs geen centrale boodschap hebben. Een constatering die overeenkomt met de sessie campagnes in de parktijk die aan het begin van het academiejaar door Kay van der Linde en Erik van Bruggen werd gegeven.

Depla gaf zelf het goede voorbeeld met zijn eigen verhaal. In een kernachtige en gestructureerde analyse zette Depla uiteen wat het werk als wethouder nu precies inhoud. De belangrijkste les van Depla is dat het als politicus zeer belangrijk is om mensen daadwerkelijk het gevoel te geven dat je als wethouder luistert naar de argumenten en ideeën van de inwoners. Elk dossier op het gemeentehuis bestaat namelijk niet alleen op papier. De besluiten die je neemt, hebben direct invloed op de bewoners. Mensen buiten het gemeentehuis voelen je besluiten dus écht. Om die reden moet je als politicus dus goed luisteren naar de inwoners van de stad. Op die manier heb je ook een grotere kans dat mensen zich in jouw ideeën kunnen vinden.

Na 8 jaar wethouderschap is Depla recent voorgedragen om burgemeester van Heerlen te worden. Daarmee gaat Depla over een paar maanden, net als de BKB-academie vandaag, de snelweg naar het zuiden nemen om zich daar te gaan vestigen. Een stap die Depla motiveert doordat hij in Heerlen een enorme uitdagingen ziet. In tegenstelling tot Nijmegen gaat het daarbij niet om groei, maar juist om krimp. Heerlen is volgens Depla één van de snelst krimpende gemeentes van Nederland. Daarbij vraagt Depla zich af hoe om te gaan met krimp en anderzijds voorzieningen van hoogstaande kwaliteit te behouden?

Een veelzijdig en bevlogen politicus als Paul Depla kon dan ook niet ontbreken in ons BKB-elftal en met nummer 6 neemt Depla de eerste plek op het middenveld van het BKB-elftal in.

De gemeenteraadsverkiezingen van 2006 zijn gewonnen door de PvdA (12 zetels), met de VVD (7 zetels) op afstand als tweede partij in de gemeenteraad.  Het college van B&W van Almere bestond de afgelopen jaren uit de PvdA, VVD en CDA/CU. In het verkiezingsprogramma stond een sociaal, ambitieus en avontuurlijk Almere centraal. Zoals al te lezen was in de blog PVV en D66: winnaars in Almere lijkt het college van B&W er niet helemaal in geslaagd te zijn om het sociale, amibtieuze en avontuurlijke Almere met de kiezer te communiceren.

Aan de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart 2010 doen  in Almere 16 partijen mee. Daarvan zijn 11 partijen landelijke partijen en 5 lokale partijen.  De Partij voor de Vrijheid, TON Almere, Klimaat en Omgevings Partij Almere (KOP), Almere Voor Iedereen Partij (A-VIP), Nederlandse Moslim Partij en Nationale Democratische Partij NDP zijn nieuwe deelnemers in Almere.

In Almere was de opkomst met 47.93% erg laag vergeleken met het landelijke gemiddelde. Het blijkt dat vaak laag opgeleiden en jongeren minder vaak stemmen dan hoog opgeleiden enouderen. Ditzelfde geldt voor de lagere inkomensgroepen en de allochtonen.  De gemeente Almere wil het opkomstpercentage graag hoger krijgen. De inwoners van Almere hebben daarom de mogelijkheid om zich via de stemwijzer en het kieskompas te laten informeren over de standpunten van het grote aantal verschillende politieke partijen. Daarnaast heeft de gemeente een speciale website Almere Stemt en een verkiezingswinkel in de stad. Maar ook in de afgelopen raadsperiode heeft de raad via een raadspanel geprobeerd het contact met de burgers te verstevingen. Op deze manier probeert de gemeente de trend van dalende opkomstcijfers te keren.  Hopelijk komen we er de komende weken achter waarom mensen niet stemmen!

Utrecht is één van de steden die al sinds het einde van de jaren ’90 met Leefbaar Utrecht een sterke lokale partij in de gemeenteraad kent. Na de grote overwinning in 2002 en de deelname aan het college in de periode 2002-2006, moest de partij na het grote verlies bij de verkiezingen van 2006 (van 14 naar 3 zetels) genoegen nemen met een rol in de oppositie. Want in de afgelopen raadsperiode werd, na de door Ella Vogelaar gevoerde onderhandelingen, het college van B&W gevormd door de PvdA, GroenLinks, CDA en ChristenUnie met het collegeprogramma ’Utrecht voor elkaar!’ .  En zie hier de volledige verdeling van de 45 raadszetels.  In de afgelopen vier jaar stonden in de Utrechtse politiek verschillende thema’s centraal, die ook landelijk de aandacht wisten te trekken. Zo is de bouw van de Belle van Zuylen van de baan en won het groen rondom Utrecht het voorlopig van het asfalt.

De komende gemeenteraadsverkiezingen doen in Utrecht 12 politieke partijen mee aan de gemeenteraadsverkiezingen met de volgende lijsttrekkers: 

In vergelijking met de verkiezingen van 2006 doen in Utrecht weer enkele nieuwe lokale partijen op, maar dat is gezien de traditie van lokale partijen in Utrecht niet heel opmerkelijk. Zie voor volledig overzicht van alle kandidaten hier

Op 3 februari 2010 opende de Utrechtse burgemeester Aleid Wolfsen (PvdA) de stemwijzer en het kieskompas. Hiermee kunnen burgers een beeld krijgen van de eigen positie ten opzichte van de verschillende politieke partijen.  Maar wie een beter beeld wil krijgen over de belevingswereld van de Utrechtenaar wordt doorverwezen naar de website van RTV Utrecht dat onderzocht wat de Utrechtenaren vonden van het jaar 2009. Daarnaast is het vaste programma item ‘Bij ons in…’  mooi om een beter beeld te krijgen van de stad Utrecht.  Op deze manier moeten BKB-leden zich ook kunnen voorbereiden op de thema’s die in Utrecht spelen en hopelijk zingen we eind februari allemaal mee…

Van de ondervraagde mensen blijkt 16% van plan te zijn om op de  PVV te gaan stemmen tijdens de aankomende gemeenteraadsverkiezingen. Net als de PVV zal de VVD volgens dit onderzoek ook 16% van de stemmen krijgen. Ondanks dit rechtse blok blijft de PvdA nog wel de grootste partij in Almere met 18% van de stemmen, maar verliest daarmee wel vors in vergelijking met 2006 (27.5% ten opzichte van 18%). De andere winnaar naast de PVV zou volgens het onderzoek D66 zijn. Op dit moment zou 13% van de kiezers van plan zijn om op D66 te stemmen, terwijl in 2006 maar 3.6% van de kiezers op een stem op D66 uitbracht.

Op basis van dit onderzoek is het echter niet mogelijk om een concrete uitspraak te doen over de mogelijke zetelverdeling in Almere. Wanneer echter een vergelijking met de uitslag van 2006 wordt gemaakt, kan wel een vergelijking worden gemaakt. In 2006 kende Almere een opkomst van 47.93%. Wanneer 16% van deze mensen op de PVV zou stemmen, zou dat resulteren in 7 van de 39 raadszetels. 

De slachtoffers van de opkomst van PVV en D66 zijn met name de PvdA en VVD, maar voor de kleinere partijen in Almere lijken de gevolgen ingrijpender. Zo keert de collegepartij ChristenUnie in de recente peilingen niet terug en hetzelfde geldt voor de Almere Partij die na 26 jaar in de raad dreigt te verdwijnen.  

In 2006 was de opkomst in Almere met 49.5% van de stemmen al laag. De vraag die dan ook opkomst, is in hoeverre politiek eigenlijk leeft in Almere. De krant Almere Vandaag heeft daarom onderzoek gedaan waaruit blijkt dat 80 % van de ondervraagden geen van de huidige raadsleden bij naam konden noemen en maar 3 % van de mensen kon een wethouder noemen. Heeft Almere dus te maken met zeer ongeïnteresseerde kiezers, of politici die hun boodschap niet weten te verkopen? Nee, volgens de heer Klaas Wolzak, voorzitter van het presidium, ligt de oorzaak voor de gebrekkige kennis van de mensen in Almere aan de ‘zwakke manier waarop de media de lokale politiek de media verslaat’.

Dit roept de vraag op wat de populariteit van de PVV en D66  dan veklaard? De lokale lijsttrekker van D66 blijkt namelijk ook niet heel bekend te zijn. Liften de lokale afdelingen van landelijke partijen dan mee op de populariteit van de partij in de Haagse politiek? Zijn gemeenteraadsverkiezingen dan toch echt verkiezingen die van minder belang zijn voor kiezers en laten de kiezers zich dan echt leiden door landelijke voorkeuren? De komende weken komen we waarschijnlijk meer te weten over de gemeentelijke politiek in Almere en kunnen we misschien een antwoord geven op deze vragen.

In een zeer interessante sessie kregen wij eerst de basis kenmerken van communicatie aangeleerd. In de training lag de aandacht vooral op het praten voor groepen en dat is toch vooral iets dat je leert door het veel te doen. Daarom gingen we na het theoretische begin in het tweede gedeelte van de sessie zelf praten voor onze groep. Hierbij leerden wij om niet alleen bezig te zijn met kijken, maar juist dingen te zien. Niet alleen bezig te zijn met horen, maar ook echt te luisteren. In de praktijk blijkt dit nog behoorlijk lastig te zijn, maar John Leerdam heeft ons hier goed bij geholpen.  

Afgelopen zaterdag hebben wij John Leerdam leren kennen als een zeer kundig en betrokken trainer en kijken terug op een zeer leerzame dag waarin we allemaal een stapje hebben gezet in het beter leren communiceren. We willen John hiervoor hartelijk bedanken!

 Dondag 24 september voelt mijn tocht naar de Lindengracht voelde een beetje als de laatste meters in de rij voor de achtbaan. Adrenaline giert door je lijf, je wil er eigenlijk al in, maar anderzijs is er ook iets dat je tegenhoudt. Angst lijkt het lichaam bijna van je over te nemen en het biologische flight-or-fight-mechanisme maakt dat de huishouding van mijn lichaam behoorlijk door de war wordt geschopt.

 Uiteindelijk zet ik mijn fiets neer en loop die laatste lange meters naar de voordeur van BKB. Het gevoel dat de beugel van de achtbaan goed vast zit en dat je er niet meer uitkan, wordt zich meester over mij. Vol enthousiasme, maar ook met licht zweterige handen pak ik de klink vast en stap een kolkende menigte binnen. Ik word in mijn stoel gedrukt en de eerste seconden kan ik geen adem meer halen. De academie is begonnen.

Als in een roes beleef ik de minuten, uren en dagen die wij in Duitsland zijn geweest. Op het moment dat ik Walter Steinmeier een handje geef doe ik mijn ogen heel even open en heb ik het gevoel alsof je net in de looping van de achtbaan zit. Wat voor opwinding kunnen verkiezingscampagnes toch in mij losmaken. Maar niet alleen bij mij, als ik goed om mij heen heb gekeken, hoorde ik om mij heen dezelfde opwinding als in de achtbaan. Nu geen gillende tienermeisjes, maar bevlogen ingevingen van mensen die luisteren naar namen als Ieteke, Alexander, Sywert, Saskia, Liane en Emiel.Want wat donderdag nog vreemden waren, zijn nu al zeer goede bekenden. 

Met al deze ambitieuze mensen hebben we in Berlijn onze eerste kennismaking met campagnes gehad. Zo divers dat we flysers hebben uitgedeeld, rallý’s bijgewoond, rondleidingen gehad en feest gevierd. Maar de vraag blijft bestaan wat nu de meest effectieve vorm van campagnevoeren is? Naar het antwoord op die vraag kan ik alleen maar gissen. Gelukkig stopt de academie niet na de trip naar Berlijn, maar is dit pas het begin. Het begin van een mooie lange weg waarin wij veel meer gaan leren over campagnes. Met wat voor een nieuwe inzichten zullen we uiteindelijk eindigen? Ik weet het nog niet, maar kijk nu al uit naar 16 oktober!