Maar gelukkig is er ook genoeg humor:

ABC-journalist Nasser Atta:

Jewish people say that they have the right to live in this area because they were here 2000 years ago. What were the Palestinians then? Real estate agents waiting for them to come back?

David Bogner over het dehumaniseren van Palestijnen:

“It’s inevitable, it’s part of warfare. It’s very difficult to kill attractive blondes.”

Over religie en politiek:

In de ochtend komt er een Palestijn van the Association for Civil Rights in Israel spreken. Hij heeft het ondermeer over de minder voor de hand liggende manieren waarop Israëlisch-Palestijnen anders worden behandeld dan Joden. Steden met veel Joodse inwoners mogen zich blijven uitbreiden; voor steden met veel Israëlisch-Palestijnen wordt middels bestemmingsplannen bepaald dat er niet bij mag worden gebouwd. De onopgesmukte manier waarop hij zijn verhaal vertelt staat in sterk contrast met de goed ingestudeerde praatjes van de Joodse Israëliërs van gisteren.

Na twee uur slaap schuiven we aan de tafel bij het Israel Democracy Institute. Daar zien ze dat Israeli steeds minder vertrouwen hebben in hun politici (het is net Nederland!). Of zoals onze buschauffeur zegt: “Ze zitten enkel in de politiek voor de centen.” Na deze corporate setting belanden we in het communistische bolwerk van Jeruzalem: het gehele oeuvre van Marx in de boekenkast en aan de muur een portret van Lenin.

Op zoek naar informatie over de Tweede Intifada bader je in een zee van propaganda van de twee strijdende kampen. Van elke gebeurtenis bestaat een Israëlische versie en een Palestijnse versie. Ook als het om de aanleiding van de Tweede Intifada gaat wijzen de kemphanen naar elkaar: “Nee maar hij begon als eerste!”

Christian schrijft hieronder:

Toch is uit onderzoek gebleken dat een zwarte kandidaat minimaal 10 procentpunten in de peilingen voor moet staan op zijn tegenstander wil hij tot president gekozen.

Je hoort dit verhaal over het zogenaamde Bradley-effect de laatste tijd vaak, maar de data laat een ander verhaal zien. Te beginnen met dat het Bradley-effect nooit heeft plaatsgevonden tijdens de verkiezingsrace waar het zijn naam aan heeft te danken. Als je kijkt naar de polls in de aanloop naar die verkiezing mag het geen verassing heten dat Bradley uiteindelijk verloor: