Art & Copy Trailer

Maar om te zeggen dat de documentaire alleen over de reclame-industrie in Amerika gaat doet de film te kort. De film gaat vooral over creativiteit en inspiratie. Inspiratie uit kunst, mode, dans, theater en zelfs de krant. Wie wist bijvoorbeeld dat de slogan ‘Just Do It’ komt van een ter dood veroordeelde crimineel!? ‘Let’s just do it’ waren zijn laatste woorden, wat natuurlijk hilarisch is, maar het is bizar om te weten dat deze woorden geleid hebben tot een van de meest succesvolle reclamecampagnes ooit gemaakt.

In de documentaire vertellen George Lois, Mary Wells, Dan Wieden, Lee Clow en Hal Riney waar zij hun inspiratie vandaan halen en hoe zij grensoverschrijdende reclames maakten. Ze laten zien dat het maken van reclames teamwork is, dat je risico moet nemen om op te vallen en dat de relatie tussen creatieve en opdrachtgever onder hevige druk kan komen te staan.

De volgende dag volgde ik een interessante discussie over kunst en reclame. Is reclame ook kunst of zorgt de functionaliteit van reclame ervoor dat reclame juist geen kunst is? Wat denken jullie ervan? Ik ben benieuwd!

P.s. ga allemaal kijken naar Art & Copy en laat je inspireren!

Rotown magic

Rotterdam is niet te filmen
De beelden wisselen te snel
Rotterdam heeft geen verleden
en geen enkele trapgevèl

Rotterdam is niet romantisch
heeft geen tijd voor flauwekul
is niet vatbaar voor suggesties
luistert niet naar slap gelul

‘t Is niet camera-gevoelig
lijkt niet mooier dan het is
Het ligt vierkant hoog en hoekig
gekanteld in het tegenlicht

Rotterdam is geen illusie
door de camera gewekt
Rotterdam is niet te filmen
Rotterdam is vééls te ècht

Jules Deelder, 2004

De belangrijkste bestuurlijke ontwikkeling in de stad is de vermindering van de stadsdelen. De in 1981 ingestelde gang naar zelfbesturende stadsdelen resulteerde uiteindelijk in 14 stadsdelen. In 2008 werd de commissie Mertens benoemd die onderzoek moest doen naar het verminderen van de stadsdelen. Al lange tijd is bekend dat de stadsdelen worden gehalveerd van 14 naar 7.

De hoop is natuurlijk dat de stadsdelen slagvaardiger worden, aangezien deze in oppervlakte en mankracht zullen toenemen. Helaas verdwijnen wel de bijzondere namen van een aantal buurten zoals De Baarsjes, Bos en Lommer, Westerpark en Osdorp. Sommige Amsterdammers vinden het jammer dat het kleinschalige karakter van een aantal stadsdelen zullen verdwijnen en ik deel deze mening. De Baarsjes bijvoorbeeld voelt als een klein, gezellig dorp door de identiteit die wordt gecreëerd door de naam. Yes, what’s in a name?

Maar de verkiezingen gaan zeker een spannende tijd opleveren voor Amsterdam. Want de ontwikkelingen in de nationale politiek zien we ook terug in de lokale politiek. Ondanks dat de PVV niet meedoet in Amsterdam hebben de ChristenUnie en Trots op Nederland (TON) zich aangemeld als nieuwe partijen. Verder is het nog maar de vraag of de PvdA zijn grootmacht in de Amsterdamse gemeenteraad gaat behouden. De sociaal – democraten regeren met 20 uit 45 gemeenteraadszetels, maar zullen zich van hun beste kant moeten laten zien vanwege de vele ongemakken die er heersen onder de bevolking. Het grootste pijnpunt van Amsterdam is natuurlijk de meest kostoverschrijdende en tijdrovende bouwput van de stad: de noord-zuidlijn.

We gaan het allemaal zien, voelen, horen, ruiken en misschien proeven! Oftewel: we houden als onze zintuigen open. De komende weken gaan we de gemeenteraadsverkiezingen o.a. in Amsterdam met BKBacademie intensief volgen, so we keep you posted!

Met ‘de publieke opinie bestaat niet’ verwijst Rob Wijnberg naar de titel van een essay van de Franse cultuursocioloog Pierre Bourdieu (1973). Bourdieu zegt dat opiniepeiling een instrument is om bepaald beleid te legitimeren. Ik citeer: ‘in werkelijkheid is de publieke opinie zoals die zich op de voorpagina’s van kranten manifesteert een artefact die moet verhullen dat de status van een opvatting toebehoort aan een systeem van politieke krachten en inspanningen – en dat niets die status slechter weergeeft dan een percentage’. Voor het hele artikel klik hier.

Over percentages gesproken. In Nederland zijn er 3 noemenswaardige spelers op de politieke barometermarkt: de politieke barometer Synovate, TNS-NIPO en peil.nl. Peil.nl is het onderzoeksbureau van Maurice de Hond, onze spreker voor de komende sessie op vrijdagavond. Ook al wordt de politieke barometer peil.nl graag gebruikt in de media, er worden er ook veel kanttekeningen geplaatst bij de betrouwbaarheid van de barometer Maurice de Hond. Zo meent prof. Holsteyn dat de onderzoeken van De Hond niet representatief zijn. Holsteyn zegt dat omdat de respondenten van De Hond gegenereerd worden door internet ‘de groep deelnemers aan de peiling niet het resultaat is van een willekeurige (aselecte) selectie van Nederlandse kiesgerechtigden’.

Maurice de Hond is natuurlijk ook bekend als criticaster van het openbaar justitie. De meest bekende zaak waar De Hond zich publiekelijk heeft over uitgelaten is de Deventer moordzaak. Maurice de Hond bleef volhouden dat de klusjesman schuldig was van de moord op weduwe Wittenberg en niet Ernst Louwes. Zie fragment in Pauw & Witteman.

Maar goed, wat is het nut van de politieke peilingen en hoe kunnen we het gebruiken voor de komende gemeenteraadsverkiezingen? Dit zijn interessante vragen om te stellen aan Maurice de Hond. Ondanks het feit dat de politieke peilingen er vaak naast zitten, geven ze wel enigszins een beeld van het stemgedrag en natuurlijk een vruchtbare bodem voor speculaties. Gaat Wilders echt zoveel stemmen halen? Is de PvdA echt zo impopulair geworden de afgelopen jaren? En als we de uitslag dan binnenhebben gaan we allemaal terugkijken op de peilingen en uitzoeken welke barometer er het dichtst bij zat.

We zullen het vrijdag 12 februari allemaal gaan horen bij de komende academiesessie van BKB over de gemeenteraadsverkiezingen.

Van thuisnet naar programmeermodel

In 2006 was er enorm veel commentaar op het ingevoerde programmeermodel. Dit komt vooral omdat de omroepen hun thuisnet verloren. In het oude model maakten de omroepen programma’s voor hun thuisnet terwijl nu iedere omroep voor elk net programma’s maakt. Dus waar vroeger de VARA, NPS en de VPRO alleen programma’s voor Nederland 3 maakten, maken ze nu programma’s voor alle netten. De VPRO bijvoorbeeld zit nu veel op Nederland 2 met prachtige programma’s als In Europa en Beagle.

De netten zijn in het nieuwe model ingedeeld naar leefstijlgroepen die zouden moeten huishouden op de netten. Nederland 1 is er voor de gemakzoekende burger, zorgzame opvoeder en de bezorgde burger. Nederland 2 is bedoeld voor de participerende burger en de standvastige gelovige en Nederland 3 is bedoeld voor de zorgeloze spanningzoekers en de ambitieuze pleziermakers.

Wordt iedereen bereikt?

De leefstijlgroepen bedoeld voor Nederland 1, die tevens tezamen de grootste groep in Nederland representeren worden ruimschoots bedient. Met programma’s als Opgelicht, Radar, Kassa en Opsporing verzocht kan de bezorgde burger regelmatig voor de buis plaatsnemen, terwijl de gemakzoekende burger vooral door programma’s van de Tros bereikt wordt. Denk maar aan Andre Rieu, Tros Muziekfeest op het plein en Palingsoap. Dan hebben we nog de zorgzame opvoeder die kan kijken naar de medische balk. Dit zijn waarschijnlijk de groepen waar Wakker Nederland van denkt dat deze niet bereikt worden. Dat is dus niet zo en de vraag doemt dan ook op wat Wakker Nederland gaat brengen.

Maar niet ieder systeem is perfect en er zijn dan ook opmerkingen te plaatsen. Vooral de groepen die Nederland 2 probeert te bereiken lijken nogal tegenstrijdig te zijn: de standvastige gelovigen en de participerende burger. Het blijkt dus ook uit de kijkcijfers dat de standvastige gelovigen vaak te vinden zijn op Nederland 1. Maar er is meer. De ambitieuze pleziermaker vindt niet zijn makken op Nederland 3. Uit onderzoek blijkt dat, ondanks BNN, deze leefstijlgroep nog niet genoeg zijn voldoening vindt op de publieke netten. Hier zou Powned zeker zieltjes kunnen winnen voor de publieke omroep. Daarentegen kunnen we onszelf afvragen: kijkt deze groep nog wel televisie? En dat is denk ik wel de grootste uitdaging voor Nederland 3: hoe ga je televisie maken voor een groep die eigenlijk weinig tot geen televisie kijkt? En dat wordt ook de uitdaging voor Powned: hoe gaan we de online community naar de televisie trekken? Of is de vraag: hoe bedien je deze doelgroep als publieke omroep?

Kijktips

De academie bestaat ook uit mensen die nauwelijks tot geen televisie kijken, maar hier toch wat kijktips die te zien zijn op uitzending gemist:

• De onrendabele van Marcel van Dam (VARA). Over een groeiende groep in de samenleving die het niet meer kan bijbenen
• Beagle (VPRO). Elke zondagavond een verslag van de herhaling van de reis van Charles Darwin waar hij de evolutietheorie ontwikkelde.
• De oorlog (NPS). Elke zondagavond voor de Beagle. Echt een prachtig programma waarin verslag wordt gedaan van de Tweede Wereldoorlog door Rob Trip. Met nog nooit vertoonde beelden. 

Het feest van de liberalen vond plaats in een Ferrari garage waar voor de gelegenheid de prachtwagens gedegradeerd waren naar de kelder. Het idee dat de VVD een verkiezingfeestje organiseert in een showroom van de auto die zich identificeert met extreme rijkdom en daarmee een grote groep uitsluit is zeer onwaarschijnlijk. Desondanks heeft de liberale partij een grote groep kiezers weten aan te spreken en daarmee zijn doel bereikt om in de coalitie terecht te komen.

Wat vooral BKB aantrok in het verkiezingsfeest van de FDP, ten opzichte van het sociale laffe borreltje van Die Linke, is dat de drank en het eten gratis was. En als de zelfbenoemde Peter Pan’s van Duitsland hebben we ook gestolen van de rijken en terug gegeven aan de armen. Na afloop van het feest gingen flessen tequila en wodka mee naar buiten die we rijkelijk uitdeelden aan onszelf en de zwervers in Berlijn.