05 juli 2010

Een hartenkreet. Niet voor niets is deze lokroep al jarenlang het symbool van het Nederlands elftal. Een team dat voetbalt met elan, dat ons met dynamisch tikkietakkie-voetbal in vervoering brengt en ons na een spetterende overwinning begeesterd achterlaat. De introductie van het totaalvoetbal, door Johan Cruyff in de jaren ’70, kan worden gezien als de bakermat van deze oranje hartstocht. Het elftal bereikte er de finale van het WK in 1974 mee, die ze verloren van een zakelijk en effectief spelend Duitsland. Anno 2010 lijken de rollen omgedraaid.

19 juni 2010

Steen en been wordt er tijdens de groepsfase geklaagd over het WK 2010. De wedstrijden zouden slaapverwekkend zijn en het niveau zou dat van de Nederlandse Eredivisie niet overstijgen. Bovendien zouden veel topspelers het laten afweten. Het klopt dat het voetbalspel op het wereldkampioenschap vooralsnog weinig verheffend is. Maar om de spelers hiervan de schuld te geven gaat te ver, want velen zien een ding over het hoofd: het hedendaagse topvoetbal is doordrenkt met angst.

Door: Warre Simons & Zef Faassen

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart tourt de BKB-academie door Nederland. Tijdens onze zoektocht naar politiek in de fietsenstalling, local heroes en moddergooiende lijstduwers stuit de academie ook op de belangrijkste zaak van het leven. Op een thema waarover tijdens de verkiezingen nu eens niet rationeel valt te debatteren; de schoonheid van de vrouw. De academie stuit dagelijks op de Doutzen van de Dag.

Het beloofde een spannende strijd te worden: afgelopen weekend stond in het teken van ‘onderhandelen’, inclusief tips van voormalig politicus Ed. Van Thijn en een heus onderhandelingsspel. De voltallige Academie was vrijdagavond twee uur lang muisstil tijdens de verhandeling van (oud-burgemeester van Amsterdam) Van Thijn; op zich al een prestatie van formaat. Bovendien werden zijn ervaringen uit de praktijk gretig genoteerd, en de volgende dag toegepast. Een strijd werd het die zaterdag zeker: VVD en D66 zagen hun kabinetsdeelname onverwacht in rook opgaan, de PVV tierde de gehele dag tegen de linkse elite en formateur Van Bruggen gaf uiteindelijk zijn opdracht terug aan de Koningin. Een reconstructie.

De vrijheid van meningsuiting: een van de onderwerpen die centraal staan in de nieuwe reeks van Nova College Tour, waarvoor de bkbacademie de redactie verzorgt. Het grondrecht dat het afgelopen jaar in talloze discussies is gewogen, en doorgaans te licht werd bevonden. Je zou je er bijna voor schamen; in Nederland mogen we naar verhouding namelijk héél erg veel zeggen. Terwijl wij bakkeleien over de vraag of we elkaar maffiamaatje of geitenneuker mogen noemen, strijdt men in Iran over de vraag of je mag twitteren over de wandaden van de regering. En strijden is in in dit geval geen eufemisme.

Mohammed Enait is gisteravond boos weggelopen tijdens de uitzending van Pauw & Witteman. Dit deed hij naar aanleiding van een felle discussie met Jeroen Pauw over de belijdenis van zijn geloof. Het voorval roept in alle hoeken van de samenleving heftige reactie’s op. Is dit een voorbeeld van de polariserende tendens in het publieke debat?

“Het is toch ongelofelijk. Al die boeken die ik als kind had kunnen lezen in plaats van de zondagse bezoeken aan de kerk. Ik heb er verdomme dertig jaar over gedaan om die last van mijn schouders te laten vallen. Nu kan ik eindelijk zorgeloos leven: ik mag zijn naam ijdel gebruiken … ik mag echtbreken … en ik kan de dienstmeid van mijn naaste begeren. Op zondag!”

Kees Torn (winnaar Poelifinario 2007) maakt cabaret zoals het ooit is begonnen in theatercafé Le Chat Noir in Parijs; niet alleen humoristisch, maar ook intelligent, spottend, kritisch beschouwend en muzikaal. Met minimale middelen bespiegelt hij in zijn shows grootse thema’s, zonder pretenties. Liefde, dood, de zin van het leven; het komt bij Torn allemaal aan bod. In zijn nieuwste show, Einde Verhaal, laat hij de bijbel als invulling voor de zin van het leven vallen om vervolgens zijn eigen levensdoel te creëren: een whiskey met sigaar, zijn piano én, vooruit, zijn vriendinnetje. Op zijn kenmerkende nonchalante wijze weet hij de wereld om te zetten in briljante woordgrapjes en virtuoze liedjes waaruit uiteindelijk een verhaal is te destilleren: het is Einde Verhaal.

Kees Torn, Dood en Verderf. ‘Lullige manieren om dood te gaan’.

De Duitse verkiezingen, who cares?! Op het eerste gezicht een logische houding voor Nederlanders, deze apathie jegens onze vrienden uit ‘74, maar zeker niet terecht. 80 miljoen inwoners, de grootste economie van Europa en de belangrijkste handelspartner van onze eigen democratische rechtsstaat. De Bundestagswahlen zijn wel degelijk belangrijk. Het gebrek aan kennis van de Duitse politieke situatie draagt echter niet bij aan onze betrokkenheid. Waarom bestaat het land van onze oosterburen uit deelstaten, wat is het belang van de Weimarrepubliek en why in gods name kon Hitler de macht grijpen? Voor een goed inzicht in de actualiteit is een kort overzicht van de Duitse historie best belangrijk.