De campagnetijd is weer losgebarsten. We zien de lijsttrekkers aanschuiven bij Pauw en Witteman en  De Wereld Draait Door, de campagnefilmpjes vliegen om de oren en op straat loop je zomaar de kans een flyer in je hand gedrukt te krijgen. Aan partij ‘propaganda’ dus geen gebrek, maar hoe staat Nederland er nu werkelijk voor en wat willen wij, de Nederlandse kiezers, eigenlijk? In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen organiseren BKB, De Publieke Zaak en Favela Fabric een online platform op 21dagendebat.nl

Hier kunnen kiezers 21 dagen lang vragen stellen aan politici en aangeven welke thema’s voor hen belangrijk zijn. Op 7 juni zal dit online platform een spetterend einde krijgen in de vorm van een groots debat in de Stadschouwburg te Amsterdam. Politici zullen hier in een boksring met elkaar in debat gaan. Zo weten we al dat Boris van der Ham (D66), Liesbeth van Tongeren (GroenLinks), Paul de Krom (VVD) en Martijn van Dam (PvdA) de handdoek om de schouders slaan.

Ook zijn er experts uit verschillende vakgebieden om met ons de diepte, de inhoud en de feiten op te zoeken. Zo zullen o.a. Wijnand Duyvendak en Louise Vet met elkaar debatteren over duurzaamheid, gaan Pieter Lakeman en Sweder van Wijnbergen met elkaar in discussie over de economie en geven bijvoorbeeld Meindert Fennema en Frans Verhagen hun visie op het thema integratie.

Uiteraard is ook hier, net zoals het online platform biedt, veel ruimte voor inspraak van u/jou/jullie…de kiezer! Zo kunnen we op 9 juni geïnformeerd de gang naar de stembus maken en krijgen politici meer inzicht in wat er écht leeft in Nederland.

De avond wordt afgesloten met een goed feest met DJ’s van 22tracks, want democratie: dat mag ook best een beetje gevierd worden!

Voor het zover is kun je ons volgen op Twitter en op Facebook en vergeet uiteraard niet je vraag te stellen op 21dagendebat.nl!

Het duurt nog eventjes, maar de titel is inzicht, over enkele luttele maanden mag ik mijzelf politicologe noemen. Dan kan ik op feesten en partijen meespreken over de crisis in de sociaaldemocratie, strooi ik met namen als Nicollò Machiavelli, Thomas Hobbes, Francis Fukuyama en spui ik ideeën over het succes van Wilders.

Het idyllische beeld ‘Ik weet bijna álles’, werd lichtelijk verstoord toen ik het boek van oud-academicus Thierry Baudet (Academie ’04-’05) onder ogen kreeg, genaamd Conservatieve Vooruitgang. Een politiek filosofische uiteenzetting waarin de diversiteit van het conservatieve gedachtegoed wordt behandeld. Een rij van belangrijke conservatieve denkers siert de inhoudsopgave. Tot mijn eigen verbazing doet alleen de naam Wittgenstein een associatie bij mij oproepen, iets met taal en met een eiland.

En daar ligt volgens Thierry ook precies het probleem. Schreeuwerige stromingen als liberalisme en socialisme weten hun weg wel te vinden in de (politiek) filosofische analyse, maar de meer genuanceerde stroming, conservatisme, is onderbelicht gebleven. En dit is jammer, want juist deze stroming kan nieuw licht werpen op actuele thema’s zoals maatschappelijk verantwoord ondernemen, maar ook een theoretische onderbouwing geven voor een andere kijk op de inrichting van het onderwijs. In plaats van de geijkte markt – staattegenstelling, stelt conservatisme het individu centraal. Onderwijs zou je volgens het conservatisme niet alleen moeten klaarstomen voor het leveren van een (economische) bijdrage aan de maatschappij, het moet vooral gaan om innerlijke vorming van het individu.

En dit is slechts één voorbeeld waarom Thierry het jammer vindt dat conservatisme als stroming onbekend is gebleven. Want onbekend, betekent vaak onbemind. Zo wordt conservatief nog vaak te vaak verward met regressief (het ware tegendeel van progressief). Conservatisme is ook voor vooruitgang (wie is dat immers niet?), niet met grote stappen, maar stapje voor stapje, met liefde en begrip voor het bestaande.

Toen Thierry, samen met mederedacteur Michiel Visser, aan dit project begon hoopte hij het rijke conservatieve gedachtegoed eindelijk het podium te kunnen geven dat het verdient. En nu, twee jaar later, ligt Conservatieve Vooruitgang in de winkel en is een sequel over de 19^de eeuw al in de maak.

En op de vraag op welke manier de BKB academie voor Thierry nog waardevol is geweest, duidt hij op één van de kernpunten van de academie; de diversiteit van mensen en de openheid en diepgang van de discussies. En daar zou ‘de politiek’ nog wat van kunnen leren. Laat die hyperigheid varen en durf los van ideologieën en van traditionele (rechts – links ) tegenstellingen te denken, zo luidt de tip van Thierry. En daarnaast; lees vooral Conservatieve Vooruitgang voor een verrijking van je (politieke) denken! En die tip zal ik, als politicologe in spé, zeker maar ter harte nemen.

Place both feet shoulder width apart standing straight on top of the mound with your toes dangling off the front, and face directly towards your catcher, your toes pointed towards him with your heels on the rubber. Hold your glove in front of your chest, with your elbows resting on both sides of your torso…

Nee, dit weekend stond niet in het teken van de perfect pitch in honkbal termen (wie raakt de aardbeienverkoper op de Noordermarkt), maar om de vraag hoe je mensen nieuwsgierig en hebberig maakt naar jouw merk, stichting, organisatie of product.

In Delft is een heuze verkiezingsposteroorlog uitgebroken. In het genre ‘welles – nietes’ wordt de posteroorlog uitgevochten, in heerlijk Zuid-Hollands accent. Let vooral op de mooie woordspelingen van Dhr. Stoelinga, lijsttrekker van Onafhankelijk Delft, ‘Dan zie je ze wel stijf van de schrik staan’.

Nog ruim een maand te gaan en Nederland mag de gang naar de stembus weer maken. Op 3 maart 2010 zijn in heel Nederland gemeenteraadsverkiezingen en mogen de rode potloden weer uit de kast. Al van oudsher lijken deze verkiezingen, waarin ‘het hoofdschap’ van onze gemeenten worden gekozen, niet erg populair.

En dat is raar, want hoeveel dichter bij huis kan politiek komen? Die ene irritante drempel voor de deur, de hoge parkeertarieven in de stad, of de ijle lange procedures om een vergunning aan te vragen… Issues die ons, maar ook onze lokale politici bezighouden.

Opvallend stil blijft het op onze academie website na de tweede sessie ‘Spreken in het openbaar’.

 De sessie die er al bekend om stond zieltjes bloot te leggen en emoties los te weken heeft in de academie inderdaad heel wat teweeg gebracht.
Vrijdagavond begonnen we, ieder nog op zijn gemak, met Felix Rottenberg. Wat zijn de do’s en dont’s bij een politieke speech, waarom werkt baby Sophie niet, maar vader Obama wel? Hoe breng je structuur aan in je verhaal en hoe overtuig je je publiek?

 Maar stiekem waren de billen al geknepen voor dag 2: het in de praktijk brengen van deze handvatten. In drie groepen gingen we uit elkaar. Eén groep voor de camera, een andere groep aan de speech en de laatste groep in een coconnetje, geconfronteerd met moeilijke vragen als ‘Wie ben ik?’ en ‘Waar wil ik zijn over tien jaar?’.  Onder leiding van John Leerdam leerden we onszelf en elkaar beter kennen. Hoe kun je immers een geloofwaardig verhaal vol overtuiging brengen als je zelf niet weet wie je bent, waar je staat en wat je ambities zijn in het leven? Leerdam doorzag je à la Char en juist die confrontatie zorgde voor heftige emoties. Aan het eind van de dag was het dan ook lastig om weer uit die cocon te stappen.

Gelukkig staat de andere twee groepen dit academiejaar nog hetzelfde te wachten en mogen ook zij deze ervaring met elkaar delen. Want zoals Aristoteles al beschreef: Om mensen te overtuigen moet je gebruik maken van ‘pathos’, ‘logos’ en ‘ethos’. Maak gebruik van beeldspraak en overtuig met redelijke argumenten. Maar, bovenal: zorg dat men je verhaal geloofwaardig vindt, je jezelf bent én laat zien. En dan, dan kan het grote speechen beginnen..

Nieuwe Influenza, Griep A(H1N1), de Varkensgriep, of zoals wij hem allen beter kennen, de Mexicaanse griep, beheerst (met vlagen weliswaar) al een tijd het publieke debat.

In één klap hebben we er een zooitje BN’ers bij gekregen, met op nummer 1 Ab Oosterhaus, Nederlands bekendste viroloog.  Termen als ‘angstaanjager’, ‘architect van pandemieën’ en ‘doemprofeet’ worden regelmatig naar zijn hoofd geslingerd. Want, de communicatie over de Mexicaanse griep, het vaccin tegen deze griep en de bijbehorende risico’s zijn niet eenduidig te noemen.

‘Politiek spel is irritant’, aldus Dominee Gremdaat. Het gaat in de politiek vaak niet om de inhoud, maar om de aandacht. Daarom verzinnen politici kordate uitspraken waar nog dagen over gesproken gaat worden. Althans, dat hopen ze…

Voor meer wijze woorden, zie hier Dominee Gremdaat , met misschien wel goede tips voor onze volgende sessie ‘campagnes in de praktijk’. Want bij campagne voeren zijn catchphrases, oneliners en soundbites immers onmisbaar…toch?