Barack, Mitt en de onafhankelijke derde

Na een lange vlucht, kwamen wij zaterdagmiddag aan in het zonnige Boston. En hoewel de slaap nog niet uit ons lichaam was verdreven, schoven wij meteen aan bij een skype-gesprek met Steve Grand. Hij vertelde ons over de Republikeinse voorverkiezingen en wierp een interessante vooruitblik op de aankomende presidentiële verkiezingen.
Status quo candidates
Grand, oprichter en directeur van Wilson Grand Communications, vertelde over de Amerikaanse campagnewerkelijkheid. Niet ethiek, maar pragmatisme is leidmotief in de wijze van campagne voeren – bij zowel de Republikeinen als de Democraten. Wanneer een controversieel onderwerp als abortus meer schaadt dan opbrengt, worden andere bewoordingen gebruikt zoals pro-life. Of wordt het simpelweg niet benoemd in het openbare debat.
Volgens Grand zijn de voorverkiezingen interessant om te volgen, maar misschien nog wel interessanter zijn de daaropvolgende presidentiële verkiezingen. Niet om het elan van de kandidaten – Barack Obama en, waarschijnlijk, Mitt Romney –, maar om de nieuwe tendens die ontstaat.
Zowel de Republikeinen als de Democraten geven uiting aan het status quo gevoel, dat zo kenmerkend is voor de Washingtonse politiek, aldus Grand. Obama heeft zijn hoopvolle woorden grotendeels niet waar kunnen maken. En de republikeinse kandidaten zijn onderling te veel verdeeld. Bovendien ontstijgen beide politieke partijen niet de partijpolitiek die Washington in zijn greep houdt. Dit is een gemiste kans volgens Grand. Een kans die wel wordt gegrepen door een nieuwe organisatie: Americans elect. In mei zal deze organisatie via een online format een voorverkiezing opzetten voor een derde kandidaat: een kandidaat die de partijpolitiek ontstijgt en zijn sporen heeft verdient door het voorvechten van het algemeen belang.
De onbekende derde
Hoewel de uitwerking van Americans elect nog geen concrete vorm heeft aangenomen, liggen hier volgens Grand grote en bovenal mooie kansen. Men kan buitenom de twee grootste partijen een kandidaat kiezen als president, zonder rekening te moeten houden met de traditionele partijkaders.
Onbekend is echter nog wie deze organisatie naar voren zal schuiven als presidentiële kandidaat. Wordt het iemand als Trump of Rumsfeld. Of wordt het iemand uit een ander spectrum? Desondanks appelleert deze beweging aan een groeiende behoefte onder de Amerikaanse kiezers: maatschappelijk belang boven partijbelang.
