Berlijn 2009: een achtbaanrit van 4 dagen

3. 10. 2009 | bertbakker

Vijf dagen na onze trip tintel ik nog steeds een beetje na. Wat een rit, wat een achtbaan, wat een opwinding, wat veel gedaan en wat veel geleerd. Nu kan ik concluderen dat de achtbaan tot stilstand is gekomen, dus tijd voor reflectie.

          

 Dondag 24 september voelt mijn tocht naar de Lindengracht voelde een beetje als de laatste meters in de rij voor de achtbaan. Adrenaline giert door je lijf, je wil er eigenlijk al in, maar anderzijs is er ook iets dat je tegenhoudt. Angst lijkt het lichaam bijna van je over te nemen en het biologische flight-or-fight-mechanisme maakt dat de huishouding van mijn lichaam behoorlijk door de war wordt geschopt.

           

 Uiteindelijk zet ik mijn fiets neer en loop die laatste lange meters naar de voordeur van BKB. Het gevoel dat de beugel van de achtbaan goed vast zit en dat je er niet meer uitkan, wordt zich meester over mij. Vol enthousiasme, maar ook met licht zweterige handen pak ik de klink vast en stap een kolkende menigte binnen. Ik word in mijn stoel gedrukt en de eerste seconden kan ik geen adem meer halen. De academie is begonnen.

           

Als in een roes beleef ik de minuten, uren en dagen die wij in Duitsland zijn geweest. Op het moment dat ik Walter Steinmeier een handje geef doe ik mijn ogen heel even open en heb ik het gevoel alsof je net in de looping van de achtbaan zit. Wat voor opwinding kunnen verkiezingscampagnes toch in mij losmaken. Maar niet alleen bij mij, als ik goed om mij heen heb gekeken, hoorde ik om mij heen dezelfde opwinding als in de achtbaan. Nu geen gillende tienermeisjes, maar bevlogen ingevingen van mensen die luisteren naar namen als Ieteke, Alexander, Sywert, Saskia, Liane en Emiel.Want wat donderdag nog vreemden waren, zijn nu al zeer goede bekenden. 

Met al deze ambitieuze mensen hebben we in Berlijn onze eerste kennismaking met campagnes gehad. Zo divers dat we flysers hebben uitgedeeld, rallý’s bijgewoond, rondleidingen gehad en feest gevierd. Maar de vraag blijft bestaan wat nu de meest effectieve vorm van campagnevoeren is? Naar het antwoord op die vraag kan ik alleen maar gissen. Gelukkig stopt de academie niet na de trip naar Berlijn, maar is dit pas het begin. Het begin van een mooie lange weg waarin wij veel meer gaan leren over campagnes. Met wat voor een nieuwe inzichten zullen we uiteindelijk eindigen? Ik weet het nog niet, maar kijk nu al uit naar 16 oktober!


> Reacties (1)