Afgelopen dinsdag, 5 januari, was de BKB Academie aanwezig bij de opname van de tweede uitzending van NOVA College Tour 2010; onderwerp deze avond was de vrijheid van meningsuiting. Te gast waren de advocaten Wim Anker en Gerard Spong, politici Marco Pastors (Leefbaar Rotterdam) en Constant Kusters (Nederlandse Volks Unie) en kunstenaar Jonas Staal. Verder was er nog een column van Rob Wijnberg, een debat wedstrijd en uiteraard de beruchte BKB-vragen. Na een score van 1/2 (wegvluchtende gasten per bijgewoonde uitzendingen door BKB-academie 10) was de sfeer hooggespannen of dit gemiddelde een vervolg zou krijgen tijdens de tweede avond NOVA College Tour. Een kort verslag.Rond half 7 zijn de meeste BKB-academici in de omgeving van de zij-ingang van de sociëteit van het Amsterdamse studenten corps te vinden. Ze begeven zich één voor één of in paren via de garderobe naar de grote zaal, die volgens sommigen nog meer naar bier stinkt dan de dag ervoor, maar daar blijk je aan te wennen. Uitverkorenen om deze keer het vaandel van ons aller campagne bureau hoog te houden voor de nationale televisie zijn Ieteke Schouten, Elize Nieuwboer, Alexander Bakkus en Barbara Putman Cramer (deze laatste werkt overigens uit voorzorgsmaatregelen onder de schuilnaam Ineke), zij zullen tijdens de uitzending een vraag stellen aan de gasten.

Meest beklijvende feit van de avond is de interessante tegenstelling die zichtbaar wordt tussen de heren Spong en Anker omtrent de maatschappelijke functie die het strafrecht zou moeten vervullen. Spong is van mening dat eenieder die in onze maatschappij de grenzen overschrijdt, ook een politicus, ter verantwoording moet worden geroepen voor het gerecht. Juist iemand met een publieke functie heeft een voorbeeldrol en zou zich niet schuldig moeten maken aan wettelijk strafbare feiten als belediging en racisme. Anker betoogt dat er in Nederland juist te vaak en te snel wordt gegrepen naar het strafrecht, hier zou zijns inziens enkel in het uiterste geval gebruik van moeten worden gemaakt. Hij vindt dat politieke kwesties dienen uitgevochten te worden op het politieke podium en niet in de rechtszaal. Ook wijst hij erop dat de gevolgen van het proces tegen Wilders waarschijnlijk alleen maar in het voordeel van de aangeklaagde zullen uitpakken. Deze kan zich dankzij dit proces namelijk profileren als martelaar van de vrije meningsuiting een rol waarin gemakkelijk kiezers te winnen zijn. Ook denkt hij dat dit de keuze van Wilders voor advocaat Moszkowicz (deels) verklaart. Anker denkt dat Wilders via deze relatief uitbundige advocaat meer media aandacht en tijd denkt denkt te winnen en zo het proces doeltreffender als campagne instrument kan inzetten. Jammer genoeg lukt het de academie niet de twee hoge heren zodanig in de hoek te drijven dat een van hen zich genoodzaakt ziet de studio moet verlaten. Gelukkig zijn er meer doelwitten..

Marco Pastors vindt dat de vrijheid van meningsuiting een recht is dat met name bestemd is voor nieuwe geluiden in onze maatschappij. Jammer genoeg merkt hij dat de zittende macht alle middelen aangrijpt waaronder justitie, om een nieuwe geluid de mond te snoeren. Ook hij weet stand te houden ondanks onze aanwezigheid.

Uiteindelijk blijkt het Jonas Staal te zijn die na enige tijd bezwijkt onder de torenhoge druk van de academie. Aanvankelijk ontspannen en zelfs lichtelijk gedesinteresseerd ogend, stijgt het hem plotseling naar het hoofd en besluit hij geen verdere risico’s te nemen en weg te lopen. Dat geeft de BKB Academie 10 een Television-Run-Away-Bodycount van 2. Zeker geen slechte score en al helemaal in aanmerking genomen dat het jachtseizoen nog niet voorbij is. U lacht nu misschien, maar men kan het toch geen toeval meer noemen dat zodra de BKB Academie ergens aanwezig is, mensen niet weten hoe snel ze uit het zicht van de camera’s moeten verdwijnen.

De avond eindigt in een nagesprek met Wim Anker waarin hij nogmaals de maatschappelijke verantwoordelijkheid van het strafrecht relativeert. Hij wijst op de gevaren die het verbieden van een mening of beweging met zich meebrengt. Die gaat dan namelijk ondergronds en wordt vervolgens alleen maar radicaler en minder traceerbaar. Plotseling evolueert het vraaggesprek naar een lovende preek over de advocatuur die eindigt in extatische kreten en in de lucht geheven handen. Deze loftuitingen zal ik u niet onthouden en daarom zal ik deze blog over de NOVA College Tour afsluiten met dezelfde woorden als Anker deed aan het einde van zijn liefdesverklaring aan zijn vak: Laat ons juichen!

Bekijk de uitzending