Boekentip over de verkiezingscampagnes in het lange 2002 van Kees Brants en Philip van Praag.

Het lange jaar 2002 is nog niet vergeten. Bijna dagelijks wordt gediscussieerd en gespeculeerd over hoe de politiek-culturele revolutie van Fortuyn de relatie tussen politiek, media en burgers heeft beïnvloed. Het is de vraag – en daar draait het om in dit boek – of 2002 een keerpunt is geweest in de Nederlandse politiek of slechts een incident. Is de relatie tussen politici en journalisten blijvend van karakter veranderd en hebben verkiezingscampagnes een nieuw gezicht gekregen? Is er daarmee sprake van een nieuwe politieke cultuur in Nederland, waarin de media de campagne bepalen, de politici steeds harder op elkaar inhakken en zowel media als politiek steeds meer hun oor te luister leggen bij de kiezers?