Cricket (Gelderlanderblog 3)
Deze week schrijven Geert en ik iedere dag voor het weblog van Dagblad De Gelderlander. Vandaag (= woensdag): De Jerusalem Post, het Truman Institute en de Hebrew University.
“De huidige Israëlische politiek is een chaos. Je kunt het vergelijken met een cricketwedstrijd: Je speelt vijf dagen lang en dan is er nog niet bekend wie de winnaar is.” De dag start met een gesprek met een journalist van de Jerusalem Post, de grootste Engelstalige krant in Israel. Nu de nek-aan-nekrace tussen Likud en Kadima lijkt uit te vallen in het voordeel van Kadima, bestaat er nog steeds onduidelijkheid over wie er daadwerkelijk gaat regeren. Dat ligt er namelijk aan of het Kadima lukt een coalitie te vormen. De verwachtingen van de journalist zijn niet hooggespannen: “Ik denk niet dat het Kadima lukt. Ze hebben een al een keer eerder tevergeefs geprobeerd een coalitie te vormen.”
Ook spreken we deze ochtend met het hoofd van de afdeling International Relations van het Ministery of Foreign Affairs over de relaties tussen de Europese Unie, in het bijzonder Nederland en Israel. Wanneer hem gevraagd wordt naar geluiden over een boycot van Israel als gevolg van de Gaza-oorlog, zegt hij nuchter: “Israel is economisch gezien belangrijker voor Europa dan Europa voor Israel, dus een boycot zou volstrekt nutteloos zijn.”
’s Middags krijgen we een rondleiding op de Hebrew University, gevolgd door een serie lezingen bij het Truman Institute. De grootste en oudste universiteit van het land ligt bovenaan een berg aan de rand van Jeruzalem. Vanuit de synagoge op de campus kijk je kilometers uit over de heilige stad die al zo lang een bron van conflict is tussen Joden en Palestijnen. Lopend over de campus komen we bij de mensa, waar studenten samenkomen om te eten. Op 31 augustus 2002 ontplofte hier een bom tijdens de lunchpauze. Negen mensen kwamen om het leven en meer dan honderd raakten gewond. De woordvoerster van de universiteit vertelt: “Het was verschrikkelijk. Naast het feit dat het een gruwelijke aanslag op individuen was, was het ook een aanslag op de universiteit als onafhankelijk non-politiek instituut.”
