‘Occupy Wall Street goes worldwide’ gaf de MSNBC newsreel op Timesquare aan afgelopen zaterdag. De boodschap werd door de duizenden demonstranten met gejoel ontvangen. De Occupy movement die op 17 september in Zuccoti park, New York is ontstaan heeft zich inmiddels verspreid over vier continenten in duizend steden. Nu de protesten zich mondiaal hebben verspreid kan men de vragen stellen: ‘Wat verenigt de lokale Occupy bewegingen?’.  ‘Hoe werkt een Occupy campagne in de praktijk?’. En:  ‘Wat heb je er allemaal voor nodig?’.

Een paklijstje voor de revolutionair in spe:

-          Wat koepeltentjes

-          Slaapmatjes en slaapzakken

-          Spandoeken met antikapitalistische slogans (het liefst heel catchy)

-          Een website

-          Een facebook-, twitter-, tumblr-, livestream- en meet-up pagina

-          Een paar linkse stinkerds met dreadlocks

Al deze ingrediënten waren ook aanwezig bij onze lokale editie op het Beursplein in Amsterdam. De meest interessante overeenkomst die het Amsterdamse protest met de rest van de wereld deelde was echter de General Assembly. Een publiek forum waar idealiter op heldere democratische wijze de belangrijkste beslissingen worden genomen. Een General Assembly, ofwel GA, kennen de meeste mensen waarschijnlijk van de Verenigde Naties (VN). Hoewel er veel te zeggen valt over de omslachtige bureaucratie binnen de VN, was de GA op het Amsterdamse Beursplein nog minder effectief.

Het was 5 uur toen mijn eerste GA voor de beurs begon. Zo’n tweehonderd man verzamelden zich in een poging tot een cirkel. Honderd mensen zaten op de grond en de rest staat er omheen. De moderators, die bij elke GA wisselen, legden uit  dat elke zin door de hele GA moest worden herhaald om iedereen te kunnen verstaan (er was geen microfoon aanwezig). Vervolgens werden de belangrijkste tekens van communicatie uitgelegd. Naast de alom bekende ‘ hand de lucht in’ wanneer je iets wilde zeggen, was er ook de mogelijkheid iemand uit te maken voor seksist door met je hand naar je kruis te wijzen of te communiceren dat iemand haantjesgedrag vertoonde door met je hand boven je hoofd te wapperen.)

Aanvankelijk leek een grassroots GA wel spannend, maar het begon al snel te vervelen. Door het gebrek aan een sterke voorzitter die zorgde dat mensen niet afdwaalden en duidelijk aangaf wanneer er een beslissing was genomen ging het  al snel nergens meer over. Na eerst 10 minuten te hebben gesproken over of we nu in het Engels of in het Nederlands moesten praten, volgde een discussie van 30 minuten over waar we moesten gaan kamperen. Hierna discussieerden we nog 40 minuten  over of er gerookt mocht worden en of dat dan voor de Beurs, de Bijenkorf of de parkeergarage moest. Het ergste  hieraan was dat na twee uur discussie geen enkel punt was afgerond met een definitief besluit. Er werd Engels en Nederlands door elkaar gesproken, maar welke taal het ook was, erg verstaanbaar was het allemaal toch niet. Ondertussen werd er door de hele menigte lekker doorgepaft. Maar nog veel problematischer dan dit alles was dat er na twee uur discussie niets fundamenteels besproken was.

Hoe kan het dat wij in Nederland, in de 21^ste eeuw, op een plein al schreeuwend met elkaar in discussie gaan?

Wat miste op het Beursplein was de stichting ‘Logistics for Revolution’ (die dus nog niet bestaat). Een stichting die in een keer een grote afsluitbare tent op het beursplein knalt. Met daarin stoeltjes, microfoons, slaapplekken en een digitaal bulletin board waarop agenda punten en vooral beslissingen van de GA worden weergegeven. Iedereen doneert wat hij wil bij de donate box of via PayPal natuurlijk.

En als we toch aan het filosoferen zijn misten er globaal nog twee dingen. (1) Waar zijn de schermen die middels livestreams demonstranten in Amsterdam, New York, Londen en Rome met elkaar verbinden. (2) Waar is de (facebook) global revolution app die, net als op Obama’s website, het mogelijk maakt om met miljoenen mensen tegelijk te bepalen wat de belangrijkste vragen of agendapunten zijn. Als je het eens bent met een vraag of agenda punt stem je voor, ben je het oneens dan stem je tegen en staat je punt er nog niet bij dan kun je die gewoon maken. Aan het eind van een bepaalde periode sluit de stemming en worden de punten met de meeste stemmen aangenomen. Gooi er google translate overheen en je bent één stap dichterbij global democratic revolution.

Foto via Flickr – nio_nl