Het begrip polarisatie is helemaal terug in het politieke en maatschappelijke debat. Is dit nuttig? Is dit een manier om verder te komen met elkaar?

Polarisatie wordt sinds Pim Fortuyn gezien als een alternatief voor ‘polderen’. Politieke partijen gebruiken polarisatie als teken van loyaliteit naar de eigen achterban. Wie hard, dominant en consistent is, toont zich trouw. Loyaal aan de achterban.

Eindelijk,  je begrijpt jouw held! Jouw leider is een echte held, en hij geeft jouw ideeen glans. Wouter Bos heeft binnen de PVDA een oproep gedaan tot polarisatie in het integratievraagstuk. Meer smoel aan de allochtoon en autochtoon?

Conflicten bevorderen de creativiteit. Met durf en lef geef je blijk van vertrouwen. Ik ken de materie, ik heb mijn argumenten op een rijtje: ‘Kom maar op!’

Het lijkt te gaan om superieur strijden in plaats van het middelmatig modderen. Overleg, onderhandeling en consensus zijn voorbij.

Zie hier de tijdslijn van 1984 tot nu over een duel met vuurspuwende ogen, felle schermutselingen en zelfs rake klappen…