Duitsland vindt het wel best
Net als bij de lijsttrekkers heerst er onder de Duitse kiezers ook gezapigheid. Het suffe debat en de versufte kiezer hebben een historisch lage opkomst tot gevolg.
De verkiezingen in Duitsland sprankelen om verschillende redenen niet. Een belangrijke reden is dat de brede coalitie van CDU/CSU en SPD haar eigen beleid van de afgelopen vier jaar natuurlijk niet bekritiseert. Het debat over verandering ligt dus vooral bij de kleine oppositiepartijen en hun stem is een stuk minder luid. Voeg daarbij de behoefte aan stabiliteit (en dus niet aan verandering) in deze tijd van economische teruggang en het is duidelijk waarom het debat over het regeringsbeleid zo duf is.
De mensen die wij in hartje Berlijn gesproken hebben, bevestigen dit beeld. Daarbij komt dat zij redelijk honkvast zijn wat betreft de partijvoorkeur en dat zij verder niet heel erg ontevreden zijn over het regeringsbeleid. De kiezer zelf heeft dus ook minder behoefte aan discussie. Maar valt er eigenlijk wel iets te kiezen? De verschillende partijen hebben namelijk al veel andere partijen uitgesloten voor een mogelijke coalitie. De vraag is enkel of de huidige coalitie doorgaat of dat de sociaal-democratische SPD wordt ingeruild voor de liberale FDP. In beide gevallen blijft de Christen-democratische unie van CDU/CSU regeren en blijft Angela Merkel de Duitse ‘Bundeskanzlerin‘. Echt grote koerswijzigingen zijn dus niet te verwachten en de keuze ligt in de marge. Veel kiezers zullen daarom niet de moeite nemen om hun stem te laten horen. Merkel blijft immers toch wel aan de macht.
Dit ‘gerommel in de marge’ is voor de BKB Academie overigens wel erg interessant. Hoe profileren de verschillende partijen zich in deze toch wel suffe verkiezingsstrijd? De CDU/CSU speelt heel duidelijk de Angela-Merkel-kaart, zij moet immers de onbetwiste leider en moeder van Duitsland zijn. De SPD profileert zich minder duidelijk en wil vooral de FDP uit een coalitie houden. De kleinere oppositiepartijen hebben hun vertrouwde speerpunten: liberaal beleid, groen beleid of links beleid. In de marge is er dus een heleboel te kiezen en het wordt dan ook interessant welke partij Angela Merkel gaat vergezellen in haar tweede ambtstermijn.
