Afgelopen donderdag 28 februari om klokslag 20.00 uur ging er een zucht van verlichting door mijzelf en de rest van de LGBT-gemeenschap heen: Paus Benedictus 16^e is uit zichzelf afgetreden. Met deze heugelijke gebeurtenis nemen wij op deze ‘roze gekleurde dag’ eindelijk afscheid van de man die in zijn acht jaar als Paus van het grootste Christelijke geloof in de wereld een doorn in het oog was van de homo-emancipatie.

De reacties van de LGBT-gemeenschap in binnen en buitenland waren unaniem lovend. Zo reageerde COC-voorzitter Tanja Ineke dat zij “niet rouwig’ is over het aftreden van de paus, maar wel hoopt op een opvolger die minder geobsedeerd is door seksuele gerichtheid en genderidentiteit en met meer pastorale aandacht omgaat met katholieke en niet-katholieke LHBT’s.” En ook de voormalige leider van de Italiaanse LGBT groep Arcigay Franco Grillini, Giuseppina La Delfa reageerde niet bepaald betreurd op dit nieuws:  “finally, one of the biggest enemies of LGBT people has resigned.”

Als Rooms-katholieke, hoewel niet praktiserend, lesbienne was ook ik meer dan over dit aftreden van de 85-jarige man die het voor elkaar kreeg om met zijn uitspraken niet alleen mijzelf, maar met mij ook 1 op de 10 mensen op deze aardbodem, direct te veroordelen en uit te sluiten. Een Paus die homoseksualiteit kennelijk zo verafschuwd en bedreigend vindt dat hij het nodig vond om uit te spreken dat wij  homoseksuelen  “een bedreiging voor het menselijk wezen en de wereldvrede” zijn,  en het te beschouwen als “ondermijning van  de toekomst van de mensheid”

Met deze botte uitspraken heeft Paus Benedictus niet alleen zijn 1.2 miljard Katholieke volgelingen (17.6 % van de wereldbevolking) weten te bereiken, maar ook de rest van de meeluisterende wereld. Daarmee is hij in mijn ogen deels verantwoordelijk voor de aanhoudende homohaat en de hieruit voortvloeiende homofobe excessen die vandaag de dag in verschillende delen van de wereld nog in volle gang zijn. Niet alleen ik heb mij door deze uitspraken in een geloofshoek gedrukt gevoeld, maar met mij duizenden andere homoseksuele katholieken. Zij hebben na de laatste kersttoespraak van Paus Benedictus, waarin hij wederom uitsprak homoseksualiteit als het grote kwaadheid in de wereld te zien, dan ook ‘en masse’ besloten zich uit te schrijven.

Verwacht wordt dat medio maart de opvolger van  Paus Benedictus wordt gekozen. De strijd is in volle hevigheid losgebarsten; een handjevol kardinalen uit verschillende delen van de wereld staan te trappelen het Katholieke roer over te nemen. Met de vele schandalen rondom seksueel misbruik binnen de Katholieke Kerk – en de daarmee samenhangende massale uitstroom van gelovigen in de afgelopen jaren – wacht deze nieuwe Paus een zware taak het Katholieke geloof nieuw leven in te blazen.  Gekeken wordt naar een opvolger die in deze tijden van crisis mensen kan binden in plaats van verdelen en vrede kan beloven in plaats van haat te zaaien. Ik ga de komende weken bidden voor een geestelijke die seks heeft met volwassen mannen in plaats van jonge misdienaars.  Kortom, ik ga bidden voor een Roze Paus.

Foto van Stay on fountain