Opvallend stil blijft het op onze academie website na de tweede sessie ‘Spreken in het openbaar’.

 De sessie die er al bekend om stond zieltjes bloot te leggen en emoties los te weken heeft in de academie inderdaad heel wat teweeg gebracht.
Vrijdagavond begonnen we, ieder nog op zijn gemak, met Felix Rottenberg. Wat zijn de do’s en dont’s bij een politieke speech, waarom werkt baby Sophie niet, maar vader Obama wel? Hoe breng je structuur aan in je verhaal en hoe overtuig je je publiek?

 Maar stiekem waren de billen al geknepen voor dag 2: het in de praktijk brengen van deze handvatten. In drie groepen gingen we uit elkaar. Eén groep voor de camera, een andere groep aan de speech en de laatste groep in een coconnetje, geconfronteerd met moeilijke vragen als ‘Wie ben ik?’ en ‘Waar wil ik zijn over tien jaar?’.  Onder leiding van John Leerdam leerden we onszelf en elkaar beter kennen. Hoe kun je immers een geloofwaardig verhaal vol overtuiging brengen als je zelf niet weet wie je bent, waar je staat en wat je ambities zijn in het leven? Leerdam doorzag je à la Char en juist die confrontatie zorgde voor heftige emoties. Aan het eind van de dag was het dan ook lastig om weer uit die cocon te stappen.

Gelukkig staat de andere twee groepen dit academiejaar nog hetzelfde te wachten en mogen ook zij deze ervaring met elkaar delen. Want zoals Aristoteles al beschreef: Om mensen te overtuigen moet je gebruik maken van ‘pathos’, ‘logos’ en ‘ethos’. Maak gebruik van beeldspraak en overtuig met redelijke argumenten. Maar, bovenal: zorg dat men je verhaal geloofwaardig vindt, je jezelf bent én laat zien. En dan, dan kan het grote speechen beginnen..