Het maakt je volwassen (Gelderlanderblog 2)
Deze week schrijven Geert en ik iedere dag voor het weblog van Dagblad De Gelderlander. Hierbij het vervolg.
Vandaag waren de verkiezingen maar niemand scheen zich er erg druk over te maken. Door de oorlog in Gaza hebben de campagnes voor de verschillende politieke partijen maar een maand geduurd en hebben weinig media-aandacht gehad. Daarnaast heerst er een algeheel gebrek aan vertrouwen in de Israëlische politiek. Door het zoveelste corruptieschandaal, dit keer een serie politie-onderzoeken naar premier Olmert die daarom ook aftrad, verwacht men een historisch laag opkomstpercentage. Dit wordt onderstreept door radiojournalist Eliuh Ben Onn. Hij ziet het somber in: “Over twee jaar valt het kabinet weer. Dan mogen we weer gaan stemmen, ondertussen verandert er niets.”
Bloedmooi is ze. En ze heeft in het leger gezeten. Vanmiddag spraken we ook met Rita Clausner, een Russische immigrante die op haar zestiende met haar ouders naar Israel verhuisde. Zij is één van de miljoen Russen die, nadat het Sovjetrijk uiteenviel, naar Israel immigreerden. Met haar lange blonde haren lijkt ze geenszins Joods. Kijkend naar ons zegt ze lachend: “Ze vragen mij altijd of ik Nederlands ben, nu weet ik waarom.” In Israël is iedereen verplicht om een tijd in het leger te dienen, mannen én vrouwen. Rita vertelt: ‘Iedereen krijgt een eigen M16 (een machinegeweer), die je altijd bij je moet houden. Ik was altijd bang om hem kwijt te raken want daarop staat een hele hoge straf. Het is goed dat er dienstplicht is in Israël. Het maakt je volwassen en klaar voor het echte leven.’
Vanavond zijn we op bezoek bij een uitzending van de Nederlandse televisie over de Israëlische verkiezingen. Deze wordt gepresenteerd door de Joodse Omroep, de Moslimomroep en de Evangelische omroep. Morgenochtend krijgen we eindelijk te horen wie deze verkiezingen gaat winnen. Wij gokken op Bibi Nethanyahu van de Likudpartij. Welke rechtse partij het dan ook wordt, volgens de Palestijnse advocaat Nasrat Daswar die we vanmiddag zagen, gaat het voor het conflict met de Palestijnen niets uitmaken: “Ik ben erg pessimistisch”

ik kreeg vanochtend op de radio ook de indruk dat er een enorme bitterheid is binnen de verschillende partijen OVER de andere partijen. daarbij steekt de gevijnsde boosheid van bos en balkenende af als een schooltoneelstukje bij [vul hier een serieus gezelschap in dat toneel met een T maakt]. klopt die indruk?
Ja dat idee heb ik wel. Ze reageren erg fel op elkaar en elkaars beleid. Toch denk ik dat het ook onderdeel is van de manier waarop ze hier politiek voeren. Als je kijkt naar de reclamespotjes voor de partijen bijvoorbeeld, daarin kraken ze elkaar ook heel erg af.