Lokaal over landelijk
Tijdens onze BKB10 reis door Nederland, in aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen wekte het ethousiasme waarmee veel locale politici campagne voerde bij ieder van ons erg aanstekelijk en inspirerend. Zo ook bijvoorbeel Petra Kramer, oprichtster en lijstrekker van de locale partij in gemeente Smallingerland: 2eKramer. Alhoewel 2eKramer een zonnig vooruitzicht bij de peilingen leek te hebben, is er helaas toch geen zetel behaald. Desalnietemin dragen wij Petra Kramer een warm hart toe en zijn we erg nieuwsgierig naar haar kijk op de huidige campagnes bij de landelijke verkiezingen.
Petra, wat is volgens jou het grote verschil tussen landelijk en locaal campagne voeren?
De aandacht die je krijgt, of misschien beter gezegd, waar de focus ligt. Alle media zoomen nu in op de Tweede Kamer-verkiezingen. Bijgemeenteraadsverkiezingen doen ze dat ook wel maar de aandacht ligt dan niet bij lokale onderwerpen. Daardoor ben je als campaigner gedwongen om eerst uit te leggen wat een gemeenteraad eigenlijk doet voordat je uit kunt leggen wat je in die gemeenteraad wilt. Lokaal campagne voeren is
daarom moeilijker. De kiezer kent meestal wel de landelijke
lijsttrekkers maar niet de lokale.
Van welke partij heb jij het idee, dat men met de zelfde enthousiasme en drive campagne voert als dat de 2eKramer doet?
De VVD doet het erg goed maar ik vind dat zij vooral een gehaaide en geen gedreven campagne voeren. Ik vind het werkelijk onthutsend dat Rutte zich succesvol een weg naar het torentje lijkt te liegen. Verontwaardigd fulmineerde hij bij Netwerk dat het onbestaanbaar is dat een bijstandmoeder er bij de VVD op achteruit gaat. Enkele uren later bleek dat ook op basis van de VVD-berekeningen dat dat wel degelijk het geval is. De campagne van GroenLinks spreekt me veel meer aan. GroenLinks is eerlijk over waar de rekening van de crisis komt te liggen en weet dat met verve te verkopen. Zin in de toekomst vind ik een goede slogan waar het enthousiasme van af spat. Femke Halsema heeft mijn hart weten te stelen met haar positivisme en de manier waarop ze boven de partijen en het bijbehorende gekrakeel uitstijgt.
Bij welke partij ontbreekt dit nog en zou hun campagne wat opgepeperd mogen worden?
De PiratenPartij kan wel een oppepper gebruiken. Ik heb meegewerkt aan
het vergaren van steunverklaringen en daardoor werd ik uitgenodigd om
een bestuursvergadering bij te wonen. Daar vond ik de partij zeer
sympathiek en vooral heel origineel. Hun visie op bijvoorbeeld zorg
(schaf de medische patenten af waardoor medicijnen een factor 100
goedkoper kunnen worden) spreekt me zeer aan. Helaas weten ze hun unieke
standpunten niet goed te verzilveren in de weinige debatten waar ze aan
mee mogen doen en verzanden ze in complottheoriën en beschuldigingen aan
het adres van de gevestigde orde. Zo kregen ze het bij het downloaddebat voor elkaar om uitgejoeld te worden terwijl dat natuurlijk gewoon een thuiswedstrijd had moeten zijn. Erg jammer. Ik zou meer opbouwend te werk gaan en proberen aan te haken bij andere partijen die vrijwel allemaal zeggen dat netneutraliteit belangrijk is en vervolgens zou ik de andere partijen uitdagen om met me mee te gaan in de volgende stap; internet als grondrecht. Daar kun je op voortbouwen, nu universiteiten college’s toch via internet toegankelijk maken, kunnen ze dat net zo goed op youtube zetten. Kenniseconomie 2.0 zeg maar en vooral power to the people.
Bij het campagnevoeren spelen de lijsttrekkers debatten uiteraard ook
een grote rol. Wie valt jou in positive zin op en wie zou je wat tips willen meegeven.
Zoals gezegd heeft Femke Halsema mijn hart gestolen. Emile Roemer valt
ook in positieve zin op maar ik vraag me wel af in hoeverre zijn humor
gemaakt is. Na de zure, altijd boze Agnes Kant gooit de SP het welbewust
over de komische boeg. Op zich een slimme strategie maar politiek is
geen stand-up comedy natuurlijk. Heel veel nieuwe kiezers gaan ze er
volgens mij niet mee trekken, hooguit komt er wat van het oude
electoraat terug. Ik zou Cohen graag willen adviseren. Hij laat zich
veel te veel zien op de speelhelft van zijn tegenstanders. Hoe hij de term straatterroristen overnam van Wilders tijdens het premiersdebat op RTL4 vond ik een ongelooflijk domme zet. Daardoor ging hij mee in de wij-zij-discussie die de PvdA juist zegt niet te willen. In het algemeen zou ik graag zien dat men met een analyse over de crisis komt. Het gaat nu uitsluitend over wie de rekening gepresenteerd krijgt en niet over wie de brokken gemaakt heeft. Verkiezingen gaan niet alleen over de toekomst, het is ook het moment waarop de politiek zich aan de kiezer moet verantwoorden.
En tot slot: Droomt Petra Kramer van een landelijk politieke carriere?
Nee, niet direct. Niet dat ik een eventueel aanbod zou afslaan maar ik zou liever de kans krijgen om even te groeien als wethouder in Drachten.
