De Iowa caucuses kregen dinsdag de meest bizarre uitslag ooit. Het verschil tussen de nummers een en twee, Romney en Santorum, bedroeg slechts acht stemmen. Op enige achterstand volgde Ron Paul en Newt Gingrich, enkele weken geleden nog de ruime koploper, volgde als vierde. Logischerwijs richt veel van het commentaar op televisie en in de kranten zich op de nieuwe koplopers. Wat echter verbaast is dat Gingrich nu totaal wordt afgeschreven. De analisten typeren hem nu als aan soort van hulpsinterklaas van Santorum. Ze denken dat Gingrich er vooral nog op uit is om Romney, die een zeer negatieve campagne tegen hem voerde, pijn te doen. Gingrich zou nu vol in het offensief tegen Romney gaan, om zo Santorum te helpen winnen. Maar zijn Gingrich’ kansen om zelf de republikeinse kandidaat te worden echt voorbij? Ik denk het niet.

2008

In dit soort verhaaltjes is de geschiedenis favoriet. In tegenstelling tot hoe de argumentatie meestal verloopt, hoeven we nu echter niet diep de geschiedenis in te duiken om die ene uitzondering te vinden die toch nog wat hoop geeft. In 2008 bijvoorbeeld, dacht iedereen dat Obama na zijn winst in Iowa wel even zou winnen in New Hampshire en zo al vóór Super Tuesday de nominatie in de zak zou hebben. Het was echter Clinton die in de Granite State won. Maar goed, dat was de democratische partij. McCain, de latere winnaar van de republikeinse primary in 2008, won net als Gingrich niet in Iowa. McCain werd net als Gingrich vierde. McCain kreeg 13 procent van de stemmen. Net als Gingrich nu.

Concurrentie

McCain werd in 2008 vierde achter de aartsconservatieve Huckabee, de bekende Romney en de zeer conservatieve oud-acteur en senator Thompson. McCain wist de kiezers in New Hampshire ervan te overtuigen dat geen van deze kandidaten de uiteindelijke verkiezingen van de democratische kandidaat kon winnen. New Hampshirites houden nu eenmaal van kandidaten die niet alleen een mooi verhaal hebben, maar die ook echt president kunnen worden. Gingrich zou dit jaar weleens een soortgelijk argument kunnen gebruiken. Santorum (te conservatief) en Paul (te bizar) maken volgens niemand behalve henzelf kans om van Obama te winnen. Romney is een flipflopper zonder overtuigingen die in alles lijkt op de kille Wall Street types aan wie de gemiddelde Amerikaan tegenwoordig een hekel heeft.

Positief

Gingrich daarentegen is een man met duidelijke en vrij gematigde overtuigingen en heeft een record van samenwerking met de andere partij. Net als McCain vier jaar geleden. Wat Gingrich in ieder geval niet moet doen is zich nog dagen mee laten slepen in gezeur over Romney’s negatieve reclamespots. Gingrich scoorde enorm door zich te profileren als de positieve kandidaat vol inhoud, die ook nog eens boven de partijen stond. Als hij dat kan volhouden, als hij met andere woorden de McCain in zichzelf kan ontdekken, zou hij New Hampshire zomaar kunnen gaan winnen.

Foto via newt.org